Home | DigiShot | Finger Dance | DigiBook | Watercolor Portfolio | Money Goes BZ | Resumé | Bout' Me

เมื่อปีที่แล้วผมได้มีโอกาสไปเที่ยวเมืองปาย ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆน่ารักอากาศดี อยู่ที่แม่ฮ่องสอน ในเมืองปายมีร้านกาแฟอยู่ร้านนึงบรรยากาศตกแต่งแบบร้านเก่าทำด้วยไม้ ชั้นลอยทำเป็นห้องแสดงงานศิลปะสวยมาก ได้คุยกับเจ้าของร้านปรากฎว่าเป็นคนกรุงเทพนี่เอง แต่ไปขายกาแฟอยู่ที่นั่น ปีนึงจะไปอยู่ที่ปาย 4-5 เดือน ก้อดูชีวิตสนุกสนานดีเหมือนกัน ที่เล่าถึงร้านกาแฟในเมืองปายร้านนี้ ก็จะโยงเรื่องมาถึงบ้านพิพิธภัณฑ์ที่ผมได้มีโอกาสไปเยื่ยมเมื่อเดือนที่แล้ว ที่ร้านกาแฟที่ปายนี้มีของน่ารัก ตกแต่งร้าน วางขายอยู่ข้างหน้า แต่ที่ผมสะดุดอยู่อันนึงก็คือการ์ดใบเล็กๆพิมพ์สี เป็นรูปโฆษณาสมัยก่อนๆ มันสวยดี ผมเลยซื้อกลับมาบ้าน ผมเป็นคนชอบของเก่ามากๆ ตอนนี้ที่ก็มีตู้เก่าโต๊ะเก่าอยู่หลายตัว ก็ค่อยๆสะสมไปเรื่อยๆ วันนึงหยิบโปสการ์ดที่ซื้อมาจากปายนี่ขึ้นมานั่งดู ก็เห็นเค้าพิมพ์ชื่อบ้านพิพิธภัณฑ์ ซึ่งมีเบอร์ติดต่ออยู่ในกรุงเทพนี่เอง ก็เลยค้นต่อไปก็ได้ความว่ามีอยู่จิงๆด้วย และเปิดแสดงให้คนสนใจเข้าไปดู ผมเคยได้ยินชื่อของคุณ เอนก นาวิกมูล แบบผ่านๆมาเนื่องจากเคยซื้อหนังสือที่แกแต่เรื่องแบบเรียนในดวงใจมากด้วย พอไปเปิดดูก็มีเรื่องราวของบ้านพิพิธภัณฑ์นี้อยู่นิดหน่อย พร้อมแผนที่ตั้ง

"เก็บวันนี้ พรุ่งนี้ก็เก่า" เป็นคำพูดที่ใช้ในบ้านพิพิธภัณธ์ ถ้าทุกอย่างไม่มีการเก็บพวกเราคงไม่รู้หรอกว่าวิถีชีวิตคนเมืองในช่วงเวลาหลัง 50 ปีเป็นอย่างไร คนรุ่นหลังก็คงยากรู้ไม่มากก็น้อย จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดบ้านพิพิธภัณธ์นี้ขึ้นเพื่อถ่ายทอดสิ่งที่พวกเราไม่สามารถจะหาชมได้อีกแล้ว เพื่อไว้ให้ลูกหลานเราศึกษา ถึงวิถีชีวิตของคนในสมัยรุ่นพ่อรุ่นแม่ โดยในบ้านพิพิธภัณธ์จะตะอบอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของวิถีชีวิตคนเมืองในสมัยก่อน ภายในบ้านหลังนี้แบ่งออกเป็น 3 ชั้น โดยแต่ละชั้นได้จัดเป็นส่วนๆ ผมก็เพิ่งได้มีโอกาสไปเยือนที่พิพิธภัณฑ์เมื่อไม่นานมานี้เอง ผมชอบดูของเก่า มันทำให้รู้สึกไปถึงช่วงวัยเด็กเลยนะ หลายคนคงรู้สึกแบบผมเวลาได้ฟังเพลง หรือเห็นของเก่าๆ ดูหนัง Retro อย่างเรื่อง "แฟนฉัน" อะไรประมาณนี้ ทำให้ดูของเก่ามีคุณค่าทางจิตใจมากๆ ภายในพิพิธภัณฑ์เค้าจัดแสดงจำลองเป็นร้านค้าสมัยก่อน มีร้านกาแฟ ร้านตัดผม ร้านขายของเล่น ที่นี่มีอยู่สามชั้น ใครไม่เคยมาต้องมาจริงๆ แนะนำเลย จะเห็นของเก่ามากมาย โดยเฉพาะขนมที่เราซื้อกินตอนเด็กๆ ก็ยังมีขายอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ คนที่ทำงานอยู่ที่นี่เป็นอาสาสมัครทั้งนั้นเลย ไม่มีรายได้ น่าเลื่อมใสจริงๆ ทุกคนทำด้วยใจรัก


ที่เห็นในรูปก็เป็นหนังสือเก่าหน้าปกดูคลาสสิคมากๆ ที่นี่มีเยอะเป็นตู้ๆ เก็บไว้แสดงให้คนดู


มีร้านขายของเล่น มีระนาดแล้วก็ร้านขายยาจำลอง


มีเครื่องเล่นแผ่นเสียงด้วย ของบางส่วนในพิพิธภัณฑ์ก็มาจากของที่คนบริจาคเข้ามาให้


ป้ายโฆษณาสวยๆ


ป้ายโฆษณาสวยๆ


แม้กระทั่งห้องเรียนก็จำลองเอาไว้ให้ดูด้วย สมัยก่อนโต๊ะเรียนผมก็เป็นแบบนี้ล่ะครับ ทำจากไม้มีเก๊ะใต้ใต๊ะเอาไว้แอบกินขนม


วิทยุเครื่องเล่นแผ่นเสียงสมัยก่อน


ตะเกียงนาฬิกาเก่าๆ ข้างขวามือเป็นกระป๋องน้ำแบบเดียวกับที่แม่ผมชอบใส่โอเลี้ยงกินตอนเด็กๆเลย


เรือป๊อกแป๊กแล่นด้วยพลังเทียน เคยเล่นกันหรือป่าวครับ ผมซื้อเรือแบบนี้เล่นทุกปีเลย เพราะจะมีขายที่งานประจำปีจังหวัดชลบุรี


อยากได้ปฎิทินแบบนี้มาแขวนที่บ้านจังเลยฮู้


กระป๋องสมัยก่อนๆมีมากมายให้ดู


ขนมและของเล่นเยอะแยะ เห็นแล้วจะคิดถึงวัยเด็ก

สำหรับใครที่สนใจจะมาชมวิถีชีวิตของคนไทยในแบบฉบับเมื่อ 50 ปีที่แล้วก็ไม่ควรพลาดโอกาสนี้ และทางบ้านพิพิธภัณฑ์เขาก็เปิดให้เข้าชมกันทุกวัน เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 10.00 - 17.00 น. โดยเสียค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 30 บาท เด็ก 10 บาท(เด็กโต) สามารถเดินทางด้วยรถเมล์สาย ปอ.515 , 19 , 123 โดยลงที่ถนนต่อจากพุทธมนฑลสาย 2 ด้านทางรถไฟ (ถนนศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา) สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่โทร. 0-2869-6281