Home | DigiShot | Finger Dance | DigiBook | Watercolor Portfolio | Money Goes BZ | Resumé | Bout' Me

Day 5: Oman(Muscat) - Jordan(Amman) July 8, 2006

ตื่นตั้งแต่ตีห้า ทำอะไรเสร็จก็ลงมา Check-Out งงเลยปรากฎว่าเค้าคิดค่า Buffet ของเราเมื่อคืน 200 กว่าเหรียญโอมาน ก็ประมาณ 2 หมื่นกว่าบาท อ้าว เวงกำ เกิดอะไรขึ้น เรามากันแค่สองคนสองหมื่นกว่าได้งัย พอดูในบิลปรากฎว่ามันคิดค่าหัว Buffet ตั้งสิบกว่าหัว เห้ย อารายฟระ ผมบ่นกับมันว่า ผมมากันแค่สองคน คิดมาได้งัยสิบหัว มันก็บอกว่า อ้าว ก็เมื่อคืนยูเซ็นใบเสร็จเองอ่ะ อ้าวซวยแล้วตู เซ็นไม่ได้ดูตาม้าตาเรือเลย ผมก้อบอกว่าไม่จ่าย ตอนนั้นก็เริ่มกัวว่าจะไปสนามบินไม่ทันนะ ก็เลยบอกว่า ค่าโรงแรมเนี่ยบริษัทเป็นคนออกอยู่แล้ว แล้วผมก็กิน Buffet กันแค่สองหัว ไม่มีเพื่อนที่ไหนมาลงแขกกินด้วยเป็นสิบคนอย่างที่มันบอก ผมก็เลยต้องเขียนจม อธิบายให้กับบริษัทลูกค้าผม ว่าผมไม่ได้กินขนาดนั้น แล้วชิ่งจากโรงแรมเลย (ต่อมาภายหลัง ไอ้เมากี้มันก็ไปแก้ปัญหาเป็นที่เรียบร้อย โรงแรมมันคิดผิดเอง) ผมต้องรีบไปเพราะไม่งั้นตกเครื่องแน่ๆ

เครื่องที่ผมไปจอร์แดน ก็ไม่ได้เป็น Direct Flight อีกนั่นหล่ะ มันบินไป แวะอาบูดาบี้ แวะบาเรนห์ แล้วก็ค่อยไป อัมมาน (Amman) เมืองหลวงของจอร์แดน กว่าจะไปถึงเหนื่อยเลย ตอนไป Transit ที่บาเรนห์นะ สนามบินของเค้าสวยดี ทันสมัย มีของขายเยอะเลย ไปถึง Amman ก็ต่อแถวเข้า Immigration ของเค้า มีคนแขกกลุ่มนึงเดินเบียด แซงแถวจากท้าย ผมเห็นแต่ไกล แกแซงแถวมาไม่อายฟ้าดิน แล้วจะมาแซงผมอีก ผมคิดในใจนี่ถ้ามันแซงผมนะ ผมจะด่าไฟแล่บเลย พอมันเดินมาถึงจะแซงผม ผมกระโดดขวางแล้วหันไปมองหน้ามันเลย อิอิ มันเลยไม่กล้าแซง ไม่รู้มันปวดขี้หรืองัยถึงต้องรีบแซงคนอื่นที่เค้าต่อแถวกันอยู่ ถ้าปวดขี้ก็ขอโทษด้วยนะท่านแขก หวังว่าคงไม่รดกุงเกงนะ อิอิ

ออกมาจาก Immigration ก็มาแลกเงินจอร์แดน แลก 500 USD ได้เป็นเงินจอร์แดนกลับมา 354 JD (Jordan Dinar) แล้วก็แว่บไปคุยกับ Jordan Tourism Board ที่เค้าเปิดบู๊ทอยู่ตรงทางออกสนามบิน ไปขอแผนที่กับโบรชัวร์ ผมนั่งรถบัสของแอร์พอร์ต (Airport Express Bus) เข้าไปในใจกลางเมือง (Downtown) ของเมืองอัมมาน ตกคนละ 1.5 JD สนามบินห่างจาก Downtown ประมาณ 40 กิโล นั่งประมาณ 45 นาทีก็ถึง รถบัสแอร์พอร์ตมาจอดที่สถานี Abdali Station (อับดาลี) ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับ Downtown สถานีอับดาลีเป็นสถานีที่ใหญ่สุดในอัมมาน มีรถบัสออกจากที่สถานีนี้ไปเกือบทั่วประเทศจอร์แดน ผมเลยยึดเอาสถานีนี้เป็นจุดโคจรของผม จะไปไหนก็มาเริ่มจากที่นี่นั่นล่ะ

ลงจากรถบัสมา Taxi ก็กรูกันเข้ามาเลย เพราะเห็นเราเป็นนักท่องเที่ยวแบกเป้ใบใหญ่ คิดถึงสมัยตอนไปอินเดียเหมือนกันเป๊ะเลย เพราะTaxi มันจะพยายามพานักท่องเที่ยวไปเข้าพักโรงแรมเพื่อจะเรียกเก็บค่าคอมมิชชั่นจากโรงแรม ผมก็เออ ช่างมันโว้ย เพราะผมรู้อยู่แล้วว่าจะไปพักโรงแรมไหน อ่านจาก Lonely Planet เห็นมี Hostel อยู่อันนึงราคาถูกดี แค่คืนละ 14 JD ประมาณ 700 บาทไทย พอรับได้ เป็น โฮสเทลระดับครึ่งดาวแหะๆ เอาไว้ซุกหัวนอนเฉยๆ ตอนแรกที่มากลัวมากกว่าโรงแรมจะแพง เพราะก่อนมา Search จาก Internet แล้วก็ถามเพื่อนๆ แล้วส่วนใหญ่โรงแรมคืนละสามพันกว่าขึ้นทั้งนั้นเลยครับ แต่นี่ก็ถือว่าโอเคมากๆ แค่ 700 บาท

รู้มั้ยอากาศที่เมืองอัมมานนี่ดีมากๆเลยนะ น่าจะราวๆ 25 องศาซี เห็นจะได้ เย็นสบายมากๆเลย ผู้คนที่นี่ก็เป็นมิตรมาก เดินไปไหนก็มีแต่คนบอก Welcome Welcome ไม่น่ากัวเลย แม้มันจะใกล้อิรักกับอิสราเอลนิดเดียว ตอนผมนั่งรถมาจาก Airport นะ เจอป้ายบอกทางตรงถนน ชี้ไปเขียนว่า ไปชายแดนอิรัก 56 กิโล คิดว่าโห เราอยู่ใกล้อิรักนิดเดียวเอง หย๋องๆ ยังงัยก็ไม่รู้ ฮ่าฮ่าฮ่า


บรรยากาศทั่วไปในเมืองอัมมาน มีร้านขายหนังสือมือสองด้วย รูปขวาเป็นแผงขายล็อตเตอร์รี่

โรงแรมที่ผมไปพักนี่ชื่อ Sydney Hostel ผมให้ Taxi ที่เรียกจากอับดาลีไปส่ง พอไปถึงโรงแรม ป้ายโรงแรมมันดันเขียนเป็น Sydney Hotel ไม่ใช่ Hostel ผมก็เอ อันนี้มันใช่หรือป่าววะ หรือว่ามันหลอกเรามาที่นี่จะเอาค่าคอม ผมก็เข้าไปถามโรงแรม พร้อมเปิดหนังสือ Lonely Planet ให้คนที่โรงแรมดู ถามว่ายูใช่โรงแรมนี้ป่าว เค้าบอกว่าใช่เลย อ้าวแล้วทำไมชื่อไม่เหมือน Hotel กับ Hostel นี่มันคนละเรื่องนะ คนที่โรงแรมก็ไม่ได้บอกอะไรบอกแต่ว่าเปลี่ยนชื่อ ผมก็ลงมาบอก Taxi ว่าใช่มั้งอันนี้ แต่ Taxi มันก็บอกว่าตรงนี้ยังไม่ใช่ Downtown นะต้องไปอีก แต่ใน Lonely Planet มันบอกว่าโรงแรมนี้อยู่ตรง Downtown ผมก็เอ ใครกันแน่หลอกตูว่ะ ไอ้แท๊กซี่หรือว่าไอ้คนที่โรงแรม ผมก็เลยให้แท๊กซี่ขับเข้าไปใน Downtown อีก ผมลืมไปว่าใน Lonely Planet มีเบอร์ของโรงแรม Sydney Hostel นี้อยู่ด้วย ก็เลยโทรเข้าไปที่โรงแรม ปรากฎว่าก็เป็นไอ้โรงแรมนั่นล่ะที่ผมเพิ่งออกมา อ้าวเวงกำ เสียค่าโง่รถแท๊กซี่เลย 555 สุดท้ายก็กลับไปเช็คเด้ง เอ้ยเช็คอินที่โรงแรมเดิมนั่นล่ะ


นี่ก็อีกมุมนึงของเมืองอัมมาน ลูกลิงกะลังเลือกซื้อโปสการ์ด

เวลาที่ จอร์แดนนี่ต่างช้ากว่าที่โอมาน 1 ชั่วโมง ก็คือที่จอร์แดนนี่ช้ากว่าเมืองไทย 4 ชั่วโมงเต็มๆ หลังจาก check-in เสร็จผมก็ออกไปเดินตามแผนที่คิดไว้เลยว่าต้องไปเที่ยว Roman Theater ก่อน เป็นโรงละครเก่าแก่สร้างด้วยหินสไตล์โรมันอยู่ใจกลางเมืองอัมมานเลย เดินจากโรงแรมไปได้ ไม่ไกลนัก เดินถามทางไปตลอด เพราะงงกับแผนที่ในหนังสือ ผมกะลูกลิงเดินเลย Roman Theater ไปไม่รู้เนื้อรู้ตัว รู้อีกทีเลยไปไกลแล้ว แต่ลูกลิงบอกว่าลูกลิงเห็นแล้วแต่ไม่คิดว่ามันใช่อันนั้นที่เดินผ่านไป เพราะมันตั้งอยุ่ท่ามกลางบ้านเรือนเลย มองผ่านๆนึกว่ากำแพงดิน


นี่ถ่ายที่ Roman Theater อยู่ใจกลางเมืองอัมมานเลย


บรรยากาศ Roman Theater

ค่าเข้า Roman Theater ก็คนละ 1 JD ถ่ายรูปตรงนี้ไปร้อยกว่ารูปไม่รู้จะถ่ายอะไรนักหนา แถมรูปที่ออกมาก็ไม่ค่อยจะสวยเท่าไรเลย Roman Theater นี่ สร้างจ้าหินล้วนๆเลย ดูอลังการมาก ปีนขึ้นไปจนสุดขาสั่นเลยเพราะมันสูงจริงๆ มันไม่ดีอย่าเดียวตรงที่ว่า เนื่องจาก Roman Theater นี่มันเก่าแก่มากๆ มีบางส่วนทรุดโทรม พอเค้าบรูณะใหม่เค้าก็เอาปูนใหม่ไปโบกๆ จนดูออกเลยว่าตรงนี้ปูนใหม่ ตรงนี้หินเก่า มันเลยไม่ค่อยขลังในบางจุด หินของเก่าจริงๆเริ่มผุแล้วขั้นบันไดก็ไม่ค่อยจะเป็นขั้นสักเท่าไรแล้วและลื่นมาก เวลาเดินต้องระวังหน่อยอาจกลิ้งตกลงมาได้ ออกจาก Roman Theater ก็เดินเข้าไปในเมือง และตลาดผลไม้ ซึ้อน้ำมะนาวคั้นกินแก้วละ 100 Fils เงินที่นี่ไปใหม่ๆใช้แล้วงงมาก เพราะมีตั้งสามหน่วยแน่ะ คือ หน่วย Dinar, Piastres, Fils คือ 1 Dinar = 100 Piastres = 1000 Fils ใช้แล้วงงๆ ดีเหมือนกัน ฉะนั้นน้ำมะนาวที่ผมกินเข้าไปก็ตกแก้วละ 5 บาทเท่านั้น ถูกดีอร่อยด้วย ผมกะลูกลิงเดินเล่นในตลาดผลไม้อย่างเพลิดเพลิน ซื้อเชอร์รี่ กลับมากินที่โรงแรมกิโลกว่าๆ เชอร์รี่ที่นี่ถูกว่า กิโลละแค่ 1 JD ตกประมาณ 60 บาทไทยเองนะ ผมกินจนลิ้นเป็นสีม่วงอี๋เลย


นี่ก็ตลาดสดผลไม้ เครื่องเทศใน Downtown

ช่วงที่เราไปนี่เป็นหน้าร้อนของจอร์แดนนะ แต่ที่เมืองอัมมานนี่อากาศยังกะหน้าหนาวเมืองไทยเลย แต่แดดค่อนข้างแรง ผมเดินตลาดจนเกือบสองทุ่มฟ้ายังไม่มืดเลยนะ กลับมาถึงโรงแรมก็ต้มมาม่า ที่เตรียมไปกับปลากระป๋อง ในห้องที่โรงแรมมีโทรทัศน์แล้วก็มี ดาวเทียมด้วย มีสถานีหลายสิบช่องเลย ตอนอยู่โอมานพี่กันต์เล่าให้ฟังว่า โอยดาวเทียมที่นี่มีช่องหนังโป๊ให้ดูด้วยนะ แบบเอ็กซ์ๆๆ เลยล่ะ ไม่น่าเชื่อเมืองมุสลิมนี่เป็นสิ่งผิดกฎหมายนะ แต่ทำไมแพร่กันโจ๋งครึ่มผ่านดาวเทียม อิอิ ผมก็เปิดไปเรื่อย ไม่เห็นมี ปรากฎว่าช่องที่มี ทางโรงแรมเค้า Lock เอาไว้ด้วย password ตัวเลข 4 หลัก ผมพยายามถอดรหัสเอ็กซ์อยู่สักพักก็ขอบายดีกว่า ง่วงนอนเห้อ อดดูหนังโป๊เลย กว่าจะได้นอนปาเข้าไปห้าทุ่ม

กลับไปดูวันที่สี่