Home | DigiShot | Finger Dance | DigiBook | Watercolor Portfolio | Money Goes BZ | Resumé | Bout' Me

 




 
 

วันที่ 18 กพ 2546 (DAY 7)

และแล้ววันสุดท้ายของการปฎิบัติธรรมก็มาถึง อย่างที่บอกผมเริ่มได้พูดกับคนอื่นๆที่มาปฎิบัติธรรมด้วยกัน เพราะหกวันที่ผ่านมา แทบไม่ได้คุยกับใครเลย วันสุดท้ายทำวัตรเช้าอย่างเดียว หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ ก้อสามารถกลับได้เลย วันนี้ผมตั้งใจจะล้างห้องน้ำและไปกราบลาหลวงพ่อจรัลที่กุฎิของท่าน หลังจากที่ทำวัตรเช้าเสร็จผมก็มานั่งล้างจาน แล้วก้อคุยกับเพื่อนที่มาปฎิบัติธรรมคนอื่นๆอีก คนที่ผมคุยด้วยล้วนแล้วแต่มีความรู้สึกคุ้นเคยกันมาลึกๆอย่างบอกไม่ถูก ซิงก็เป็นอีกคนหนึ่งผมได้พูดคุย ปรากฎว่าพวกนี้ ท้ายสุดแล้วก้อได้นั่งรถกลับกรุงเทพกับผม เหมือนเคยทำบุญร่วมกันมา เพราะคนทั้งสามนี้ผมถูกชะตาตั้งแต่วันที่ไปแล้ว เพียงแต่ไม่ได้คุยกันเพราะไม่อยากผิดระเบียบของที่วัด

หลังจากที่ล้างจานเสร็จผมกับเพื่อนก็ไปกวาดลานวัดครั้งสุดท้าย จากนั้นก้อกลับไปที่ลานช้างเพื่ออาบน้ำ ล้างห้องน้ำและก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดธรรมดา ไม่ได้แต่งขาวอีก รู้สึกว่าเจ็ดวันนี่จริงๆก็เร็วเหมือนกัน ทุกครั้งที่ผมไปอยู่ที่อื่นนานๆ เช่นไปเข้าค่าย หรือไปอบรมที่ไหนนานๆ เวลากลับจะรู้สึกแบบนี้ทุกทีเลย เป็นความรู้สึกอาลัยนิดๆ คิดถึงหน่อยๆ

หลังจากที่พวกเราอาบน้ำเปลี่ยนชุดกันเสร็จแล้ว ก็ไปหาซื้อพวกมาลัยเพื่อไปกราบลาหลวงพ่อ และแม่ครู และก็ไปทำบุญ ชำระหนี้สงฆ์ ซึ่งวัดนี้แตกต่างจากวัดอื่นๆ เพราะเราไม่ต้องจ่ายเงินอะไรต่ออะไรก่อน แต่หลังจากที่เราจะกลับแล้วค่อยมาชำระหนี้สงฆ์ ให้เท่าไรก็ได้แล้วแต่ศรัทธา หลังจากชำระหนี้สงฆ์เสร็จก็เอาชุดขาวที่ยืมมาไปคืนพร้อมกับบัตร แล้วก็รอเวลาที่จะไปกราบลาหลวงพ่อ ปรกติแล้วหลวงพ่อจะลงมาทุกวันตอน 10 โมงเช้าและบ่ายสอง ผมไปรอหลวงพ่อเพื่อถวายเงินกับพวกมาลัยพร้อมทั้งเพื่อนๆที่ปฎิบัติธรรมด้วยกัน วันนี้หลวงพ่อลงมาประมาณ 10 โมงครึ่ง


ช่องใส่เงิน เพื่อชำระหนี้สงฆ์ , เลี้ยงอาหารพระ หรือถวายสังฆทาน


ตะกร้าที่ทางวัดเตรียมไว้ ให้พวกเราไปคืนชุดขาวที่ยืมมาก่อนกลับ


กะละมังใส่บัตรคืนก่อนกลับ


ตู้บริจาคในการพิมพ์หนังสือสวดมนต์

ในที่สุดผมก็ทำสำเร็จอยู่ได้ครบเจ็ดวันเต็มๆ รู้สึกดีใจที่ไม่กลับไปตั้งแต่วันแรกๆ บทเรียนที่มีค่านี้ทำให้ผมศรัทธาในศาสนาพุทธมากขึ้นมากๆ เข้าใจในสิ่งที่ได้ทำอยู่และความเป็นไปต่างๆในชีวิต กรรมที่เรามี แล้วก็พลังของจิตที่มีมากมายเหลือเกิน แต่เราเอามาใช้น้อยนัก เรื่องราวที่เกิดขึ้นจากการไปปฎิบัติธรรมของผม เป็นสิ่งที่ถ่ายทอดได้ยาก เพราะเป็นความรู้สึก และสำนึกส่วนบุคคล คงจะต้องเกิดจากการปฎิบัติและรับรู้ได้ด้วยตนเอง อยากให้ทุกคนลองไปดู อาจจะไม่ได้เหมือนกันทุกคน แต่รับรองว่ามีสิ่งดีเกิดขึ้นกับชีวิตของคุณอย่างแน่นอน


จริงๆรูปนี้ดูเหมือนยังใส่ชุดขาวอยู่แต่ไม่ใช่ เพราะบังเอิญพวกเราเปลื่ยนชุดหมดแล้วใส่กางเกงยีนส์กัน ลาศีลแล้ว กำลังนั่งกินข้าวกันที่โรงทานหลังวัด ซัดไปคนละจาน หลังจากลาศีลเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลยว่าพวกเราจะเป็นเหมือนกันหมดคือ หิวแบบโหย หิวมากๆ พวกเราหลังจากที่ถวายปัจจัยให้หลวงพ่อแล้ว เรายังขับรถไปกินผัดไทยกันต่ออีก


รูปซ้ายเป็นกุฎิของหลวงพ่อจรัล ส่วนรูปขวาถ่ายตอนที่ผมไปกราบลาหลวงพ่อก่อนกลับ


ป้ายนี้ไม่ถ่ายไม่ได้ วัดอัมพวันของแท้ครับผม !!!

จบบันทึกการปฎิบัติธรรมของผมแล้วครับ หวังว่าใครได้อ่านแล้ว คงเกิด Inspiration ที่จะไปปฎิบัติธรรมบ้างนะครับ ขออนุโมทนาด้วยครับผม

กลับไปอ่านวันที่หก คลิกที่นี่

 


February 12-18,2004

 


 
Rev300
DigiBook™ All Rights Reserved. Copyright 2003.