Home | DigiShot | Finger Dance | DigiBook | Watercolor Portfolio | Money Goes BZ | Resumé | Bout' Me

 




 
 

วันที่ 14 กพ 2546 (DAY 3)
วันที่สามสะดุ้งตื่นมาตีสามครึ่งไม่ได้ใช้นาฬิกาปลุกเลย แต่ทำไมตื่นเองได้ก็ไม่รู้ รู้สึกว่าเมื่อคืนนอนละเมอด้วย แล้วดันละเมอเป็นภาษาอังกฤษด้วย ฝันว่ามีการประกวดพ่อครัวทำอาหารญี่ปุ่น หั่นปลาดิบแข่งกัน ส่วนผมเป็นกรรมการ ก็ชิมปลาดิบที่เค้าแข่งกันทำ ชิมไปถึงพ่อครัวเบอร์ 5 แล้วรู้สึกว่าปลาดิบอันที่เค้าทำนั้นอร่อยมากๆ เลยตะโกนออกมาว่า "He's number five. I'll go for him !!" หมายถึงว่าผมโหวตให้กับพ่อครัวเบอร์ 5 นี้ แล้วก็รู้สึกตัวทันทีว่าตัวเองละเมอ ไม่รู้มีใครได้ยินบ้างคงหาว่าไอ้นี่มันเสร่อเว่อร์จริงๆ ลุกขึ้นจากเตียงก็ไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็เดินไปทำวัตรเช้าตอนตีสี่ วันนี้รู้สึกง่วงมากๆ นั่งไปหลับไป เดินจงกรมก็เซไปเซมา ก็พยายามตั้งใจกำหนดพองหนอยุบหนอ แต่ไปไม่ถึงกี่หนอก็สัปปะหงกหนอ หลับหนออีก

เช้านี้คนเยอะมากจนโรงอาหารเต็ม พวกผู้ชายเลยต้องไปนั่งกินกันที่โรงทานด้านหลังวัด อัตราส่วนของผู้ที่มาปฎิบัติธรรมที่นี่จะเป็นผู้หญิงสัก 80% เห็นจะได้ ผู้ชายจะมีจำนวนน้อยกว่าเยอะ อาหารเช้าวันนี้มีข้าวต้มไก่ ซึ่งไม่ใช่เนื้อไก่แต่เป็นโปรตีนเกษตรนั่นเอง จะเห็นว่าการปฎิบัติธรรมที่นี่มีสี่ช่วง ช่วงละสามชั่วโมง แต่ละช่วงได้พักแค่ชั่วโมงเดียว กินเสร็จก็เจอพี่แนน ผมเจอพี่แนนที่ไรต้องอมยิ้มทุกที เพราะเห็นพี่แนนแต่งชุดขาวแล้วมันก้อขำ พยายามเบือนหน้าหนีเพราะต้องอยู่ในอาการสำรวม พี่แนนเดินเข้ามาบอกว่า "พี่ไม่ไหวแล้วโด่ง พี่ไม่สบายอ้วกแตกไปสองรอบแล้ว เมื่อเช้าก็ไม่ได้มาทำวัตรเช้า เดี๋ยวสายจะลองดูอีกที ถ้าไม่ดีขึ้นจะกลับบ้านแล้ว" ผมได้ฟังก็นึกขึ้นมาทันทีว่าเออกลับก็ดี เพราะอยากกลับอยู่เหมือนกัน แต่อีกใจก็อยากจะลองอยู่ดูว่าตัวเองจะอดทนสักเท่าไหน ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าจะต้องกลับหรือไม่เพราะถ้าพี่แนนกลับเค้าจะกลับยังไงเพราะพี่เค้าก็นั่งรถเรามานี่หว่า ก็คิดว่าสงสัยต้องได้กลับแหง๋ๆวันนี้ ทุกๆเช้าหลังจากกินข้าวเช้าเสร็จจะมีชาวบ้านเอาของเข้ามาขายในวัดให้ซื้อกัน ใครไม่อิ่มก็ซื้ออะไรกินเพิ่มเติมได้ วันนี้ผมกินข้าวต้มไม่อิ่มเท่าไร เลยซื้อข้าวต้มมัดไป 3 มัด กินไป 2 มัด แบ่งให้หมาที่ลานช้างไปอีก 1 มัด


บรรยากาศทั่วไปในวัด จะมีแม่ค้าเอาของเข้ามาขายทุกเช้า


พวกปฎิบัติก็สามารถซื้อของตรงนี้ไปใส่บาตรพระได้ด้วย

จริงๆวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ด้วย ปีนี้เป็นโดดเดี่ยวผู้หน้าสงสาร เลยขอพรพระท่านให้เจอคนที่ถูกใจซะทีเพี้ยง ไม่รู้พรจะเป็นจริงหรือป่าว ไม่ต้องการอะไรมาก ขอให้ขาวๆ สวยๆ รวยๆ เก่งๆ ดีๆ แค่นั้นเอง แฮ่ๆ ล้อเล่นครับอยู่วัดห้ามคิดแบบนี้ หลังจากที่ปฎิบัติธรรมช่วงสายเสร็จก็สิบเอ็ดโมงตรงพอดี เข้าแถวกินข้าว ข้าวกลางวันวันนี้เป็นแกงฟักทอง แกงส้ม ต้มจับฉ่าย และกล้วยหอม ก่อนกินข้าวก็เจอพี่แนนเดินเข้ามาบอกผมว่า พี่จะกลับแล้วล่ะ โทรให้เพื่อนมารับแล้ว ไม่ไหวจริงๆ ไม่สบาย ผมก็เลยไม่ต้องคิดอะไรมากเลยเพราะเพื่อนพี่แนนมารับ แล้วก็เลยตั้งใจที่จะอยู่ให้ครบวันอย่างที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ตอนแรก ก้อบอกว่าโอเคพี่ ไม่เป็นไรผมอยู่คนเดียวได้ แล้วก้อลากัน แล้วก้อไม่ได้เจอพี่แนนอีกตั้งแต่วันนั้น พอกินข้าวเสร็จก็กลับมาที่ที่พักแล้วก็มาซักผ้าและอาบน้ำ


โรงอาหารที่พวกเราผู้มาปฎิบัติธรรมกัน จะมานั่งทานกันที่นี่ ก่อนทานก้อจะสวดมนต์ ขอบคุณผู้บริจาคและผู้บริการ และสวดแผ่เมตตา


ปรกติเวลากินข้าวเค้าก็จะตักใส่ถาดให้ กินไม่อิ่มก็เติมได้

 

กลับไปอ่านวันที่สอง คลิกที่นี่

 


February 12-18 ,2004

 


 
Rev300
DigiBook™ All Rights Reserved. Copyright 2003.